Ontroerend, deze auditie van Alice Fredenham in Britain’s Got Talent. Verlegen, zenuwachtig en alleen op een podium. Ze staat voor een kritische jury en een afwachtend publiek. Maar wonderschoon zingt ze een even prachtig lied met een geweldige boodschap: ‘…every day is Valentine’s Day..‘. Ze mag door naar de volgende ronde!
[wpdevart_youtube]IChJ6eO3k48[/wpdevart_youtube]
Achteraf blijkt dat Alice al eerder auditie deed voor een ander TV-talentenprogramma. Maar toen vertoonde ze geen spoor van onzekerheid of podiumangst. De pers spreekt er schande van. Ze zou toneel hebben gespeeld, om maar naar de volgende ronde te mogen. Oneerlijk.
Of dat waar is, weet ik niet. Maar ik ken de drang wel om je groter (of kleiner) te maken dan je bent. Een beetje bluf moet kunnen. Toch? Je hoeft toch niet altijd jezelf te zijn? Wanneer deed jij je groter voor dan je bent? Hoe liep dat af?
© Douwe van Barneveld
2 reacties op “Elke dag is Valentijnsdag!”
Laatst moest ik mijn rijbewijs halen. Het was al de derde keer. Ik kon al gewoon prima rijden, maar bij het CBR zijn ze nogal.. streng?
Mijn oma was net overleden en ik vertelde mijn examinator dat ik dat. Ik speelde een wat grotere slachtofferrol dan dat het was. Ik reed gewoon erg goed, hoor. Maar ik denk dat mijn examinator ook wel medelijden met mij had.
Nu rij ik alweer een tijdje rond met mijn rijbewijs. Soms mag het wel. Dat bluffen. 😉
Een van de leukere keren dat ik blufte was voor het vak Engels.
Ik moest toen een boek gelezen hebben.
Het verhaal ging over boerderij dieren, Animal Farm van George Orwell, wellicht ben je ermee bekend?
Ikzelf moet bekennen; Ik kende het boek pas toen ik de toets voor mijn neus zag liggen!
Ik kwam na het weekend weer op school, zoals ik elke maandag doe; Haren niet gekamd, niet bepaald een gezellig aanzicht en mijn goeie humeur was ver te vinden.
Gelijk het eerste uur bleken we de toets te moeten maken over het dat boek. ‘Come again…, welk boek ook alweer?!..’
Ik ging zitten en legde rustig mijn etui op tafel terwijl ik mijn volgende move bedacht.
Om mij heen kwamen de eerste ‘andere’ schakels/klasgenoten naar boven. Opgelucht was ik wel dat ik niet de enige was die het boek niet gelezen had, maar tegelijkertijd baarde mij de komende toets wel alsnog zorgen.
‘Ga ik nou serieus een 1 halen? Nee toch?’ Ik schud het van mij af. Ik kan er nu niks meer aan veranderen.
De papiertjes met vragen werden uitgedeeld en niet veel later zat ik erover heen gebogen. ‘Oh help. Ik weet het niet!’
Ik zag vragen staan die je niet anders kon beantwoorden tenzij je daadwerkelijk het boek gelezen had.
Een van de vragen kan ik mij nog herinneren, de laatste; Welk dier is Clover en wat is zijn slogan? Ik heb letterlijk 10 minuten naar die vraag gestaard en toen maar bluffend opgeschreven; ‘Een paard dat hard werkt, onderdaan van de hogere dieren!’
Zulke vragen zijn er uiteindelijk uit gekomen, geen hoogstaande antwoorden dus.
Met een zwaar hart heb ik uiteindelijk het papier ingeleverd. ‘Mijn ouders gaan mij vermoorden als ik met een cijfer lager dan een 7,5 thuis kom voor Engels’ dacht ik nog terwijl ik de klas uitliep.
Dat wordt een jaar geen feestjes of uitgaan..help!
De week ging voorbij en al snel komen de eerste geruchten..De toets zou slecht gemaakt zijn, geen onvoldoendes etc etc.
Toen ik anderhalve week later in de Engelse les zat, hield ik mijn hart vast toen de toetsen werden uitgedeeld.
Ik hield mijn hand aan de bovenkant van het papier en nam een grote hap lucht.
‘Verrekt, ik heb gewoon een dikke 7,7!’ Mijn mond viel open…… ‘Echt?!’
Ja, het stond er echt heel mooi boven. ‘Jeeeej!’
Ik ging langs de vragen tot ik bij die laatste vraag uitkwam…, dit was immers de grootste bluf van alle vragen die ik had geantwoord…
Ik heb er anderhalve punt voor gekregen i.p.v twee. Ik zeg dikke prima!
Onderaan de pagina heeft de docent een leuk verhaaltje neergezet.
‘Je bent er met een bluf vanaf gekomen Mevrouw van G’
Ik slik en kijk op naar de docent. Hij zit met zijn blonde krullen een beetje om zich heen te staren. Ik houd het blad omhoog en grijns breed.
Onze ogen kruisen en daarna grijnst hij ook.
Wat heb ik geleerd…?
Bluffen komt niet altijd zonder risico’s, maar als het dan wel lukt…levert het een brede grijns en een goed cijfer op!