Categorieën
2016

Spijt vreet aan je

Je kent het gevoel en veel mensen hebben er woorden voor. Soms duurt het heel kort, soms ook veel langer voordat het aan je begint te knagen: het gevoel van spijt. Dingen niet gedaan, niet bedacht, niet gezegd. Dromen niet nagestreefd, een ander niet geholpen. En er lijkt niets meer aan te doen. Zo kan spijt je klein maken en je energie opslurpen. Mooi experiment: welke voorbijganger durft publiekelijk op te schrijven wat hem spijt? 

Zou het helpen als je met een schone lei, een clean slate, kunt beginnen? Het christelijk geloof zegt dat het kan. Juist in de tijd naar Pasen worden in kerken verhalen verteld van verraad en trouw, schuld en onschuld, kapot gaan en heel worden. Dood en leven.

Makkelijker gezegd dan gedaan? Durf jij te zeggen wat je spijt? Hoe verwerk jij je spijt en begin je te leven?

© Douwe van Barneveld

2 reacties op “Spijt vreet aan je”

Spijt, zaken waar je echt spijt van hebt zijn volgens mij te groot om zomaar online te gooien. Als je niet oppast is het zelfs een vorm van cyberbully. En spijt kun je ook als ‘jammer’ zien. En als je dan de situatie / gevolg probeert te zien als half vol glas ipv half leeg, dan is spijt en zelfs jammer niet nodig. Een route door het leven met wat hobbels en omrijden kan meer voldoening geven dan een filevrije 10 baans weg.

Helemaal mee eens dat niet alles online moet, zeker niet als het over spijt gaat.
Wat mij in gedachten schoot bij het lezen van de blog, was alle keren dat ik spijt had in situaties waarbij ook anderen waren betrokken. Sommige dingen kun je niet meer goed maken.

Reacties zijn gesloten.