Categorieën
2022

Mes en vork

Sinds onze dochter in ons leven is, ziet het tafelritueel er heel anders uit. We zitten niet meer met een bord op schoot op de bank, maar samen aan tafel. Een belangrijk onderdeel van de dag dat er altijd hetzelfde uitziet; Filoe aan het hoofd en wij als ouders aan weerszijden. We beginnen de maaltijd standaard met een lied en het aansluitende ‘eet smakelijk’ is voor Filoe het startschot om aan te vallen.

Steevast geven we haar dan een lepel om mee te eten. Heel onhandig zo’n ding, want zie die lepel maar is in je mond te krijgen, zonder dat al het eten er alweer vanaf is gevallen. Natuurlijk helpen we ook een handje, maar onze eigenwijs wil het liefst alles zelf doen. Meestal is het geduld na twee happen met de lepel op en blijkt het toch gemakkelijker om verder te eten met de handen.

Het gevolg? Eén grote smeerboel. De tafel zit onder de spinazie, de grond rondom de kinderstoel trouwens ook en Filoe zelf? Helemaal groen. Tijdens de maaltijd proberen we in te grijpen, maar Filoe is ons vaak te snel af. Pfff, weer niet gelukt om het enigszins netjes te houden. Het is zo’n gedoe om de boel schoon te maken en elke keer weer met de stoffer en blik onder de tafel door te gaan. Het zou natuurlijk ideaal zijn als elke baby wordt geboren met goede tafelmanieren en direct overweg kan met mes en vork.

Je raadt al wie de meeste lol aan tafel gehad heeft… precies, onze dochter. Want wat is er nou leuker dan onbezonnen ontdekken. Met je ogen, met je handjes en met je mond. En wie zijn wij om dat tegen te houden. Wie is nou eigenlijk wiens voorbeeld? Daarom doen we het deze week op Filoes manier en eten wij met onze handen. Want zo kan het ook. Waarom doen we dat eigenlijk niet (meer)? Want, laten we wel wezen. Het laatste avondmaal werd waarschijnlijk ook niet met bestek genuttigd.

-Nathalie

Categorieën
2022

Woorden als water

Woorden als water
Het gelaat van de ander vraagt
te worden gezien
-in leven gelaten

Handen als oren
de waarheid te vormen
naar eigen denken
schuld tekent

ons allemaal
woord op woord
de ander staat er
-doofheid is soms taal

en water meer dan water,

– Rob

Categorieën
2022

Alles en niets

Gedachteloos wat scrollend door m’n Facebook tijdlijn kom ik dit plaatje van Lief Leven tegen:

Ik zoek naar niets. Daarom vind ik alles.

Het doet me denken aan het Bijbelverhaal van deze week: het zalven van de voeten door Maria. Jezus is samen met zijn leerlingen bij Lazarus, Martha en Maria op bezoek. Hoe lang van te voren zou Maria hebben bedacht om zijn voeten te zalven? Heeft ze die heerlijke olie al klaar gezet voordat hij kwam, of wordt ze ter plekke -vanuit het ‘niets’- aangespoord om op deze manier haar toewijding te uiten?

‘Laat haar’, zegt Jezus als ze zijn voeten balsemt en de andere aanwezigen er naar kijken. Hij laat haar gaan. Hij geeft haar ruimte om haar betrokkenheid te tonen en zich in te zetten, op haar manier, voor de ander. Misschien wel vanuit het niets, vanuit een radeloos niet-weten wat je nog kùnt doen, komt Maria op deze bijzondere zalving. Vanuit het niets alles vinden.

De 40 dagen tijd is een tijd om stap voor stap onze gedachten en gevoelens af te pellen. En ruimte te maken… misschien wel om een spoor van liefde te ontdekken. Sommige mensen vasten en nemen deze tijd genoegen met minder (of dat nu minder koekjes, wijn of minder Facebook is). Toegewijd ruimte maken, om straks vanuit leegte iets te vinden. 

Hoe maak je die ruimte? Ik vind het juist zo heerlijk om me door sociale media te laten inspireren met mooie teksten, verrassende inzichten of mensen met een bijzonder verhaal. En met twee jonge kinderen ervaar ik niet veel tijd om ‘ruimte’ te maken. Maar wellicht dat af en toe een stukje schrijven hier, vanuit zoeken naar niets, ook ruimte geeft. 
Heb jij nog een idee hoe je in deze tijd ruimte kan maken?

-Jorika

Categorieën
2022

Oostbroek

Toewijding ervaar ik wanneer ik op mijn knieën onkruid zit te trekken in de tuin. Des te groter is het genot als het resultaat zich openbaart in al haar volheid en kleur. Niet alleen in mijn eigen tuin, maar ook hier op Landgoed Oostbroek. Hoe zonnehoed, scharnierbloem en koninginnekruid samen een levend boeket vormen. Het is dan niet moeilijk om hemelse schoonheid te zien en aardse toewijding te ervaren. Ga, zeker met dit mooie weer, eens kijken op Oostbroek. Sla vooral de kloostertuin niet over!

– Maarten

Categorieën
2022

Aanwezig

Bij het woord “toewijding” denk ik aan een veel jongere collega uit het verzorgingshuis waar ik werkte. Zij heeft zich even losgemaakt uit de hectiek van het dagelijks werk. Ik zie haar zitten naast het bed van een diep demente bejaarde vrouw. Ze houdt haar hand vast, strijkt even over haar hoofd, zegt een paar woorden. Wat mij raakt is de intensiteit van de aandacht. Honderd procent aanwezig. Er is contact. Bijna een heilig moment. Een stroom van liefde, als de olie die Maria uitgiet over de voeten van Jezus.

– Tineke