40dagentijd
Laatst zag ik een praatje van iemand die ik zeer bewonder. Dat inspireerde me om dit te schrijven. Even snel kort wat over mijzelf. Ik woon momenteel in Dublin waar ik een cursus songwriting doe. Muziek is een fantastisch iets om zoveel tijd aan te besteden. Als ik iets speel is het fijn om een gestemde gitaar te hebben. De spanning in de snaren zorgt voor een mooie klank.
Vandaag ben ik even flink mezelf tegen gekomen. Was geveld door griep en net weer herstellende. Zonnetje scheen dus ik dacht, hop een rondje hobbelen door het bos – want hardlopen is een te hoog of eerder een te snel dravende term 😉 Met hond en al ploeterde ik door dat modderige zompige bos. Het kostte me zeer veel energie.
Terwijl ik dit schrijf zit ik in de trein naar Nijmegen, luisterend naar een bandje waar ik bijna heen ga en naar een schreeuwend kind.
Hulp bieden is iets wat het leven van een ander makkelijker maakt, zou je zeggen. Maar hoe komt het dat hulp geven tegenwoordig moeilijk is? Kijk, in dit geval zou ik de moeder graag willen helpen met het huilende kind. Maar ik heb geen flauw idee hoe.
Het kan je bijna niet ontgaan zijn: ‘Oeteldonk’ is na het carnaval gewoon weer Den Bosch geworden, maar nu met Jheronimus Bosch als hoofdpersoon. Dit jaar is het 500 jaar geleden dat deze bijzondere schilder stierf. Jeroen Bosch schilderde onder andere ‘de zeven hoofdzonden’ (hoogmoed, jaloezie, boosheid, vraatzucht, wellust, hebzucht en lusteloosheid). Daar verwijzen bijdragen in dit 40dagenblog losjes naar.